pak kohe mbaj ne duar
pak kohë nga koha që iku e mbaj në duar
kohë e ngurtë si një disk ku flenë tingujt e fjalët
pak kohë në duar si një send i artë
aty ndjej hapat e tu të ndrojtur dhe puthjet
si frushëllima krahësh të shpendëve të heshtur
ti je aty, në kohën që u ndal
je materja nga e cila koha u bë
je metali i çmuar i medalionit të kohës
pak kohë e ndala ndër duar siç mund të ndalet
një grusht uji nga lumi që vrapon drejt detit
apo siç ndal e djeg pellgu meteorët
kur netëve pasqyron kupën e qiellit
pi i etur në grushtat e mi të djeshmen
në fyt me ngec vetja
Në vargjet e një kënge foklorike në jug të vendit thuhet: ... moj nepërka pika-pika të vrava më vraftë pika me një shufër të godita ...
Simbolika e këtyre vargjeve është njëheri e bukur edhe tronditëse. Pse femra në këngë simbolizohet me nepërkën? Parë në anën formale ka një përqasje të mrekullueshme estetike midis femrës dhe nepërkës: të dyja të holla, elegante, të bukura, impresionuese. Nëpërka është një bukuri e rrezikshme, vdekjeprurëse. Po femra? .
This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text.
This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text. It will be replaced by the original. This is a demo text.