HOMAZH ERES
POEZI, 1994
HOMAZH ERES
POEZI, 1994
Ndarja
Sytë
e maces
Homazh
erës
Lumenjtë
i dua
Zogjtë
ikën larg
Mëngjes
i thyer
Fjalët
e zhveshura
Ajri
më vjen pas
Këtu
gjithcka është e rrafshët
Sot
njerëzit dolën të lumtur
Pylli
pozon
Kam
ftohtë
Pranvera
Njeriu
i dobishëm
Nata
Poezi
që nuk u shkrua kurrë
Portat
e lagjes së vjetër
Ma
vodhën lumin e fëmijërisë
Hutesë
Shpirtin
e pata sa qielli
Redaktim
i thjeshtë
Ditët
si fletë të bardha
Vizitë
kortezie
Struga
Vajzat
e Strugës
Shiu
Ajo
vajzë ka pirë dritën
Shpirtrat
tanë takohen fshehur
Janë
larg e s`vijnë dot
Telefonata
e fundit
Pejzazh
i moçëm shqiptar
Në
doganë
Shpirtrat
e zhveshur
Kjo
grua u ngrit mbi çdo fyerje
Pejzazh
Eshtë
kohë pendese
Në
çdo rast ai besoi