PAK KOHE
MBAJ NE DUAR
POEZI, 2002
PAK KOHE MBAJ NE DUAR
POEZI, 2002
mars
pejsazhi
nderron
tregim
per ty
pak
kohe mbaj ne duar
çdo
dite humb diçka
muret
shiu
dhembje
disa
gjera
dinosauret
manaferrat
mengjesi
i thyer
ende
nuk i thame te gjitha
lumenjte
i dua
etja
eshte gjithçka
kur
te humba
te
duash eshte e veshtire
qyteti
fle
me
dhembjen e lumit
kali
i kujteses
guret
nese
ju besoni
ky
mengjes
muzg
dite
bosh
metamorfoza
e pyllit
femijeria
pritja
guret
e heshtur
Gorica
mungesa
me ndjek pas
duke
pritur kalendaret
portat
e lagjes se vjeter
ne
çdo rast ai besoi
duart
kepuca
e vjeter
soditje
vizatoj
te dashuren
mangalemi
perëndimi
je
krejt e zakonshme
pranverë
qyteti
ynë ka një rrugë
ti
je e bukur
nisi
të bjerë shi
dikur
ti
po kalon në rrugë
sytë
e maces
te
gjitha rruget te çojne ne rruge
tani
eshte nate
emigrantet
ne omonia
homazh
eres